Sherlocked

Ik bevind me in de diepste circels van het internet. Een wereld apart dan de meeste mensen. Iedereen heeft Facebook of Twitter, maar weinige hebben een Tumblr en daar ben ik blij om. Tumblr is een wereld waar het om gaat om plaatjes te plaatsen, mensen te volgen en alles wat je interesseert te delen met anderen. Ik zit er bijna al 2 jaar op (in Maart echt 2 jaar) en het echt een “way of life” geworden. Zo komen de meest random dingen voorbij, andere hilarisch en andere te flauw voor woorden. Maar dankzij Tumblr ben ik eindelijk toch ergens fan van geworden, want geloof me, mij ergens fan van krijgen is bijna onmogelijk. Mijn nieuwste obsessie is: Sherlock!

Ja, jullie dachten zeker de film versie met de vermakelijke Robert Downey Jr? Hahaha, nee, echt niet. Het welbekende Sherlock Holmes verhaal, vertaald in het hedendaagse tijdperk met de acteurs Benedict Cumberbatch als Sherlock Holmes en Martin Freeman als John Watson. Ik was sceptisch toen ik ermee begon, aangezien elke seizoen maar 3 afleveringen heeft van elk 90 minuten. En geloof me, die 90 minuten zijn het meer dan waard. Beide acteurs zetten een ijzersterke performance neer, die ook nog eens geloofwaardig overkomt.

Zo leren we John Watson kennen als een getraumatiseerde leger doctor met nachtmerries en een psychische stoornis waardoor 1 van zijn benen niet werkt. Naarmate de serie vordert (vooral na aflevering 1) leer je dat John een hoog moraalgevoel heeft en erg loyaal is naar zijn vrienden toe. Dit botst natuurlijk een beetje met Sherlock Holmes, die natuurlijk briljant is in het denken maar totaal geen fluit weet van hoe het hart daadwerkelijk werkt. De overige rollen worden ook briljant gespeelt, zo wordt Irene Adler vertaald door de mooie Lara Pulver en Jim Moriarty door Andrew Scott.

De serie bevat al 2 seizoenen, ieder met 3 afleveringen. De laatste aflevering genaamd “The Reichenbach Fall” is op 15 Januari op de BBC geweest en wordt nog uitvoerig door fans besproken. Ik en meerdere fans van deze serie kunnen niet wachten op Seizoen 3, die hoogst waarschijnlijk aan het einde van het jaar zal verschijnen, helaas zelfs pas in 2013. Hoe dan ook, de serie zal ik zeker meerdere malen nog een keer kijken, omdat het een erg sterke en mooie serie is. Of het aan te raden is? Ja! De serie is zeker aan te raden, hoewel het niet voor iedereen zal zijn.

Favoriete personage: Sherlock Holmes & John Watson
Minst Favoriete personage: Jim Moriarty
Favoriete sub-personage: Mrs Hudson & Lestrade
Meest Hilarische scene: Buckingham Palace
Favoriete aflevering: A Scandal in Belgravia
Minst Favoriete aflevering: The Blind Banker

The Noble Cause

“Don’t leave.” She whispered to him, afraid that he would.

“I won’t.” He whispered in her hair, pressing her body closer to him. They had been on a journey through the outskirts of an Afghanistan town. It had been save for almost twenty  years and they saw an opportunity to visit Afghanistan, so they did. They booked a drive through the country, to visit the most important towns in the war. After a few days they stopped in small town to talk to the people. They were very friendly and hospitable, they even showed them around the little town.

Out of nowhere a gunshot was heard and she slumped to the floor. He ducked as quickly as he could, crawling all the way to her. The people of the town vanished before he could blink. And there they were, on the middle of the road. She was bleeding, the bullet gone completely through her midsection. He didn’t know what to do, except for pressing onto the wound, both of them. She was sitting in this lap, her head rested against his chest and tears were flowing over her cheeks.

As he felt her warm blood streaming from beneath his hands, he couldn’t stop the shiver that run down his spine. They were miles from the nearest hospital and he wasn’t sure that the shooter had left. He knew it was hopeless.

“We should have gone to France or Italy.” She whispered softly, her voice full with guild and desperation.

“We should have, yes.” He whispered back, his voice thick with sorrow and sadness.

Although they had been everywhere, including France and Italy, he knew that she was only saying this, because she was laying there bleeding out. They were both adventurous people, so they both weren’t to blame. If they’d gone to France or Italy, they both probably been bored to death. He cursed silently in his head, that had been better then her dying her in the middle of Afghanistan.

The Spirit of Spring

Begin spring. The air was becoming much softer and sweet smells were drifting along with the winds. It was still a little chilly but people gathered in the fields without their jackets and scarves. The women were dressed in colorful dresses as the men wore short shorts and linen shirts. Everyone was singing, dancing and talking excitedly about the summer to come. It had been an harsh winter, harsher than previous years and the people grew weary at the fact that they had to stay inside their homes for so long. But they forgot all about that when spring knocked on their doors.

People were happy, gathered around and greeted old friends on this beautiful day. A woman skipped out of the crowd, on her way to find some peace and quit to enjoy this new weather. She was the oldest of 14 children and was glad she could escape of the crowdedness of the people. She sighed happily when she was a few yards away. A soft breeze caught her hair and played with it, as she closed her eyes and enjoyed it.

She felt a tug on her arm and she let her being dragged around the field. She twirled and her dress twirled with her. She was spun a few times. She didn’t want to open her eyes, because it was someone she knew. Maybe her father or one of her brothers. She was pressed against a well toned chest and felt the warmth radiating from it.

A warm breath covered her ears and he whispered with a low voice:  “Can I keep you?”

She giggled which surprised her, because she clasped her mouth shut with her hand. After a few seconds she released her mouth and whispered back: “Yes, always.”

The sent of flowers, of fresh fruit and freshly mooed grass became stronger as she felt two soft but strong lips upon her, kissing her ever so gently. She kissed him back, unsure of what she just had promised.

“You ever heard of the spirit of spring?” He asked gently, while he caressed her hair.

Kort verhaal: Hete Hel

Voor een moment keek ze hem aan. Haar lippen waren door de warme zon droog en pijnlijk. Ze wist dat als ze ook maar 1 millimeter bewoog, er diepe barsten in zouden ontstaan. Ze wilde zo graag haar tong over haar lippen bewegen, ze enigszins vochtig maken, maar ook haar tong lag kurkdroog in de holte van haar mond.

Hij stapte dichterbij, waardoor ze wanhopig met haar ogen knipperde. Hij kon er niet zijn, het was inmiddels al 2 weken geleden dat zij hem had gezien. Was het wel 2 weken? Vroeg ze zich af. Dolend in deze woestijn leken uren wel dagen en dagen leken wel maanden. Was het daadwerkelijk 2 weken geleden dat zij hem voor het laatst zag.

“Iris..” Zei hij zachtjes, zijn stem vol blijdschap en hoop terwijl zijn armen wijd en uitnodigend waren.

Ze schudde haar hoofd vol met ongeloof. Nee, hij was er niet. Niet echt. Zei ze tegen zichzelf. Ze keek rond, geen auto of zelfs geen helikopter was er te zien, dus hoe kon hij hier zijn. Ze nam een paar stappen van hem vandaan. Haar hoofd speelde trucjes met haar en ze wist dat het lag aan het feit dat ze al zo lang geen water had gedronken.

“Ik hou van je.” Zei hij dit maal, zijn stem vol met wanhoop terwijl hij nog dichterbij probeerde te komen.

Pounding heart

Your heart was pounding at my door.
I opened my door a bit.
But you still wanted more.
You kept pounding and pounding on it.

It was so much to bear.
My door couldn’t bear any longer
It started to tear.
I wished I was stronger

You took my heart, my mind
You thought you had everything
It was my soul you left behind
Forgetting like it was nothing.