My Colorscope

Ik kwam weer eens iets tegen en dat moest ik meteen proberen.

Truth of a simple story

Een vader en zijn zoon zijn op reis en zitten op een ezel. Dan komen ze mensen tegen die ze horen zeggen: ‘Kijk nou eens. Zitten die vader en zijn zoon samen op die ezel. Dat zou toch eigenlijk verboden moeten worden, om zo’n ezel zo zwaar te belasten.’ De vader besluit daarop om naast de ezel te lopen en zijn zoon op de ezel te laten zitten. Dan komen er andere mensen langs die zeggen: ‘Kijk nou eens. Zo’n asociale zoon die zijn oude vader laat lopen maar zelf lekker op die ezel blijft zitten. Belachelijk!’ De zoon besluit daarop naast de ezel te gaan lopen en zijn vader te laten zitten. Opnieuw komen ze mensen tegen en zij zeggen: ‘Kijk die vader nou. Zelf lekker op die ezel zitten, en zijn zoontje maar laten lopen. Kindermishandeling.’ Dus besluiten zowel de vader als de zoon naast de ezel te gaan lopen. En opnieuw komen ze mensen tegen die ditmaal zeggen: ‘Die zijn gek! Hebben ze een ezel, gebruiken ze hem niet!’

Oftewel, je kan nooit alles 100% goed doen waar iedereen het mee eens is.

Ik heb het niet zelf geschreven. Ik kwam het ergens tegen en eigenlijk is het gewoon naar waarheid geschreven. Ik moet loslaten van mijn zorgen, dat mensen altijd iets aan mij vinden wat niet goed is. Natuurlijk aan jezelf werken is belangrijk, maar je moet er zelf ook achter staan. Dus niet iedereen kan me altijd even aardig vinden en de meeste zullen de manier waarop ik mijn mening uit niet respecteren. Maar diegene die weten waar ik voor sta en wat ik bedoel, zijn belangrijker dan diegene die dat niet doen. Als je me niet interessant, positief of mijn manier van schrijven niet waardeert, dan weet je dat je me niet hoeft te lezen of wat dan ook. Ik zet er voor de zoveelste tijd een punt achter en ga door met mijn leven.

Boys, Boys, Boys

Ik moet helaas toegeven dat maar weinig mannen, mijn hoofd op hol kunnen maken. En wanneer ze dat dan doen, loop ik rond als een klein meisje, die verliefd is op haar leraar. Het lijkt tegenwoordig vaker te gebeuren dan vroeger. Ik moet toegeven dat ik dat gevoel van echte verliefdheid nog maar 1 keer heb gevoeld en dat was jaren geleden. Ik weet niet of het slim is om dan toch een relatie aan te gaan met iemand waar je niet verliefd op bent. Ik denk dat je verschillende stadia hebt van het “iemand leuk vinden”.

Gelukkig weet ik nu toch wel, door jaren ervaring welk gevoel aangeeft dat het iets zou kunnen worden, maar natuurlijk helpt een date daar ook mee. En ik ben niet flauw, helemaal niet. Ik vind dat een eerste kus daar bij hoort bij een eerste date. Je kan nog zo’n leuk gesprek met je jongen hebben, maar als het lichamelijk niet werkt, dan moet je er natuurlijk niets mee beginnen. Nu ben ik zelf zo erg dat als ik een acteur echt heel leuk vind, dat ik dan ga fantaseren en als meneer ‘de acteur’ dan een andere vrouw kust voel je toch wel een steek van jaloezie.

Het is vreemd, toch wel. Dat je een acteur toch zo leuk kan vinden, dat je hem wel op kunt vreten. Ja, want eten doe je met mes en vork. In dit jaar/vorig jaar zijn twee acteurs al slachtoffer geworden van mijn ‘CRUSH’, zoals ze dat in Engeland/Amerika noemen.

Joshua Jackson & Andrew-Lee Potts

It was just a dream

Ik sta daar, bewegingsloos en geruisloos. Ik staar in zijn helder blauwe ogen, die net zo blauw zijn als de saffier blauwe zee. Een zucht ontsnapt mijn lippen, als hij een stap dichterbij bij komt. De spanning tussen ons beide is haast voelbaar, maar waar niet aan te ontsnappen is. Ik sla mijn ogen neer, plotseling beseffend dat ik aan het staren ben en ben er van bewust dat mijn huid een paar kleuren roder wordt.

Plots voel ik zijn tedere vingers glijden over mijn huid, warme sporen achterlatend. Mijn hart slaat over als hij mijn kin lichtjes naar boven tilt en me dwingt hem weer aan te kijken. Ik slik lichtjes, in een poging mijn hart uit mijn keel te halen, maar helaas zonder resultaat. Ik sla mijn ogen weer open, dit maal verlegen, maar toch onbeschaamd. Ik zie hoe je ogen glanzen van een emotie die ik niet zo snel herken.

Je knappe gezicht is nog maar enkele meters van het mijne verwijderd. Ik ril als ik je warme adem over mijn gezicht voel glijden, waardoor jij een arm om mijn middel slaat en me zo nog dichterbij trekt. Ik glimlach verlegen, en ben blij verrast als je jou lippen zachtjes op de mijne drukt. Begerig kus ik je terug, mijn handen ondertussen spelend met je donkere haar dat speels verschillende kanten uitsteekt. Je kin met je 2 dagen oude baardje schuurt tegen mijn gladde huid aan, maar waar ik niets op tegen heb.

Op dat moment drijf ik weg, voel me volkomen gelukkig maar als ik mijn ogen weer open, lig ik een warm bed, helemaal alleen.

BTW: Deze droom is niet echt gebeurd, toch jammer

Fringe

Voor mij persoonlijk zijn er maar weinig series die kunnen blijven hangen. Al met al moet een serie flink wat in huis hebben om mij geboeid te laten blijven. Je typische girl series kijk ik niet eens naar om. Gossip Girl, The OC, Beverly Hills en nog meer van die serie’s blijven niet bij mij hangen. Desperate Housewife’s kon  ik 1 seizoen volgen, maar daarna dwaalde mijn aandacht alweer weg. Grey’s Anatomy is tot nu toe een van de series die mij lijkt te pakken en ik zit ook wel elke maandag snikkend op de bank. Series als: Surface, Jericho en andere rare benamingen intrigeren mij maar worden vervolgens niet meer uitgezonden of afgemaakt.

Maar gelukkig is er met al dat slechte nieuws, 1 mooi lichtpuntje aan de serie horizon. Fringe! Fringe is bedacht door J.J. Abrams, Roberto Orci en Alex Kurtzman, waarschijnlijk zeggen de namen je niet zoveel, mij namelijk ook niet. Maar het moet toch gezegd worden.

De reeks draait rond FBI agente Olivia Dunham, de gestoorde professor Dr. Walter Bishop en zijn zoon Peter, die worden belast met een aantal vreemde zaken die over de hele wereld gebeuren. Al die vreemde gebeurtenissen zijn blijkbaar op de een of andere manier aan elkaar gelinkt: er is duidelijk ‘een patroon’ te herkennen dat over alle zaken heen loopt. Het patroon kan tevens gelinkt worden aan Massive Dynamic, een firma die een aantal patenten houdt op een aantal nieuwe technologieën en enkele mysterieuze onderzoeken doet. Alle zaken draaien rond Fringe science, een tak van de wetenschap die zeer speculatief en omstreden is. Voorbeelden van deze tak van de wetenschap zijn levitatie, telepathie en onzichtbaarheid. Bron van Wikipedia

Tot nu toe zal je vast denken, het zal wel weer zoiets als X-files zijn en gedeeltelijk heb je gelijk. Het is te vergelijken, maar zoals je weet gaat X-files meer over spoken, aliens en alles wat bovennatuurlijk is, terwijl Fringe zich meer lijkt te specialiseren op de wetenschap (zwarte gaten, verschillende dimensies, mutaties enzo.) Ik denk dat de reden dat de serie me zo blijft boeien is dat de karakters zo hun eigen problemen met zich meedragen. Walter Bishop is een beetje gestoord, zijn zoon Peter moet hem constant in de gaten houden, Olivia verliest haar vriend die eigenlijk een verrader bleek en zo heeft elk personage wel zijn eigenaardigheden. De relaties zijn interessant.

Zo is er een constante spanning tussen Olivia en Peter, waar je ieder keer weer op het puntje van je stoel zit of het nu gaat gebeuren, ja of nee. De relatie tussen vader en zoon is en blijft eigenaardig en hoe verder de serie loopt, hoe eigenaardiger hij wordt. In elke aflevering gebeurd er wel iets nieuws, worden er vragen beantwoord en komen er steeds meer vragen bij. Ik gok dat dit een super spannende serie blijft en een gigantische climax zal krijgen. Ik ben benieuwd.

Ik moet er wel bij zeggen dat mensen die niet goed tegen vieze, bloederige dingen kunnen, de serie maar niet echt kunnen gaan kijken. Sommige dingen zijn echt vies en ranzig en zelfs ik, terwijl ik toch wel wat gewend ben moet af en toe weleens weg kijken, omdat het gewoon zo vies is. Maar goed, nog niet afgeschrikt en ben je benieuwd? De aflevering zijn al bezig op Net 5, om half 10 op zondag-avond.