Colours of the water
Ik zit voor me uit te staren.
Miljoenen gedachtes en ideeën schieten door mijn hoofd.
Even heb ik een idee vast, probeer er iets mee te doen,
maar het schiet alweer door mijn vingers.
Ik staar weer voor me uit.
Ik heb zin om muziek te luisteren, maar wat voor muziek?
Het duurt een uur voordat ik daar achter ben.
Rock muziek gemixt met dub-step klinkt uiteindelijk in mijn oren.
When I’m falling down
Will you pick me up again?
When I’m too far gone
Dead in the eyes of my friendsWill you take me out of here?
When I’m staring down the barrel
When I’m blinded by the lights
When I can not see your face
Take me out of here.
Het klinkt zo negatief, zo destructief, maar is het dat ook?
Ik zit weer voor me uit te staren en ik bedenk dat ik iets wil kijken.
Ik kom alleen maar op afleveringen met zielige stukjes waar ik van moet huilen.
Heb ik soms zin om te huilen? Stiekem wel, maar ik weet niet waarom.
Ik besluit om het niet te doen omdat huilen soms kan opluchten en soms ook niet.
Ik zit weer voor me uit te staren en creatieve ideeën vliegen door mijn hoofd.
Hoe en waar moet ik beginnen?
Een vraag die ik elke dag stel maar nooit een antwoord op krijg.
Een wonderlijke droom
Vannacht droomde ik: Ik ging met school mee naar een buitenlandse stage in India. Eenmaal daar leerde ik een jongetje kennen, die me daarna de hele tijd achtervolgde. Op een gegeven moment zag ik een foto op een bord hangen en vroeg wie het was. Toen kwam ik erachter dat hij al paar maanden dood was gegaan door een tijger-aanval. Ik vroeg of iemand anders iets raar had opgemerkt de laatste tijd zoals zijn geest, maar dat was niet zo. Uiteindelijk ging ik weer terug naar huis, maar het jongetje volgde me waar ik ook naar toe ging. Eenmaal in Nederland kwam ik een paragnost tegen en raadde me aan om terug te gaan naar India, naar een wijze man. Eenmaal daar aangekomen bleef de jongen voor de poort staan en gaf aan dat hij niet verder kon. Ik praatte met de man en nam hem mee naar de jongen. Hij vertelde mij dat de jongen niet wilde weggaan, want de jongen was bang als hij dat deed, dat ik zou sterven.
De oude man pakte mij hand beet en zei dat de ziel die in mijn hoofd en hart zat, veels te groot waren voor die aardse lichaam en dat dit nooit had mogen gebeuren. Hij zei dat hij die ziel kon bevrijden, maar dat de kans groot was dat de ziel die oorspronkelijk mijn lichaam behuisde die schok niet aan zou kunnen en zou sterven. Ik dacht even na en zei dat het zo moest gebeuren. Het ritueel was lang, en toen uiteindelijk de grote ziel mijn lichaam verliet, vond ik grote kracht om te vechten voor mijn lichaam. Ik moest uitrusten een paar dagen en na verloop van tijd, merkte ik dat ik beter in mijn vel zat dan ooit te voren. Ik reisde weer terug, sprak met mensen uit mijn verleden en kon het allemaal achter me laten. Ik werd echt verliefd op mijn huidige vriend en leerde mijn soul-mate kennen.
Betekenis van een geest in een droom: Een andere betekenis van een geest in je droom kan zijn dat de geest staat voor iets dat niet langer bereikbaar is. Het zou voelen alsof je je niet verbonden voelt met het leven of de maatschappij.
Dromerig verloren
Het is muziek die me laat dromen. Beelden achter elkaar zet, met vervolgens het nummer dat er zo bij past. Het is lastig om uit te leggen, wat ik zie en voel. Het is lastig om het ook daadwerkelijk zo te maken, dat ik het kan laten zien. Ik ben iemand die altijd droomt en fantaseert en ik ben bang dat ik nooit zal stoppen. Genoeg creativiteit, maar niet het vermogen om te delen. Het zijn serie’s en films, waar mijn fantasie genadeloos op los ratelt. Het zet personages en mogelijkheden naast elkaar, beelden die je eigenlijk wilt zien, maar nooit zal gebeuren.
Pogingen om deze dromen en fantasieën op papier te zetten, gaan hopeloos verloren in alle chaos die ik mijn hoofd noem. Een enkeling krijgt een begin, een paar bladzijdes op papier in een taal die niet geheel mijn eigen is. Ik creeër mijn eigen personage, gebaseerd op mij, met natuurlijk betere eigenschappen en een andere achtergrond. Hoe ik wil zijn, hoe ik wil dat andere mensen mij zien, in plaats van de werkelijkheid die ik mijn leven noem.
Gelukkig weet ik wat fictie is en wat werkelijkheid is, maar ik blijf streven naar iets wat nooit zal gebeuren en tot die tijd blijf ik dromerig verloren in werelden die niet bestaan.
Veel plaatjes in mijn hoofd

Oh god, hoe vaak het ik het al gehad over dat er een apparaat moet zijn die al je fantasieën en verhalen zo op papier zou kunnen zeggen. Dan zou iedereen een top artiest zijn en zullen er waarschijnlijk veel gekken van de straat gehaald kunnen worden. Maar goed, zoiets bestaat niet dus iedereen moet oefenen, oefenen en oefenen willen ze wat ieder in zijn/haar hoofd heeft aan de wereld laten zien.
Dus alle mooie ideeën, verhalen, tekeningen en fantasieën die ik mijn kleine hoofdje heb zitten zullen nog even moeten wachten totdat ik ze precies zo kan uitschrijven of tekenen. En dat is best frustrerend, want ik heb heel wat ideeën, verhalen, tekeningen en fantasieën in mijn kleine hoofdje. Eigenlijk veels te veel.
